Toplumun genelinde bir kariyer belirleme sorunu olduğunu düşünüyorum. Sadece kendimden pay biçmiyorum; etrafımdaki çoğunluğun da böyle olduğunu görüyorum.
İşlerindeki memnuniyetsizliklerini dile getirirken ve ekonomik beklentilerin karşılanmamasından bahsederken bir anda; işlerinin mahiyetini sorgulayan, kendilerinin bu işe uygun olmadığını ve aslında başka bir işte olsalar çok daha verimli ve huzurlu olacaklarını ifade eden insanlara dönüşüyorlar.
Böyle bir aydınlanma da ne yazık ki "geç kalmışlık" olarak görülüyor. Otuzundan sonra üniversiteyi tekrar okumak, bazı hedefler uğruna bir süre stabil yaşamaktan vazgeçmek imkânsız görünüyor.
Acı ama gerçek olan şudur ki yirmili yaşların başında verilen bir karara, mecburiyetten elli yıl uymak zorunda kalıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder