Mevzuat eğitimi için geldiğim Ankara’da zaman su gibi akıp gitti. Şimdiden bir hafta olmuş bile. Neyse ki geriye biraz daha zaman var.
Gelirken, rutinimi bir süreliğine de olsa bırakacak olmanın üzüntüsünü yaşıyordum. Bu üzüntü hâlâ devam etmekte olup üzerine bir de yeni bir neden eklenmiş bulunuyor: Ankara’nın trafiği!
Ankara, bıraktığım gibi kalmamış. Oysaki 4-5 yıl öncesine kadar yarım saat içerisinde bir ucundan diğer ucuna gidebilir, kalabalıktan şikâyet etmeden günümüzü tamamlayabilirdik. Şimdi ise yarım saatte yolun ancak yarısını gidebiliyoruz. İleride Ankara’ya yerleşme planı olan biri olarak bu durumun beni üzmesi kaçınılmaz.
Bir de şunu ekleyeyim: İstanbul’da trafik olmasına rağmen, her ne kadar zoraki de olsa, bir şekilde kurallara uyma çabası var. Ankara’da ise şerit değiştirmek bile başlı başına bir mesele. Kimse kimseye yol vermiyor, kimse kimseye alan açmıyor. İnsanın sokağa çıkma hevesini bile kursağında bırakıyor bu durum.
Ankara, sana ne etmişler böyle!
