Kayıt 014 | İlk Öykü Denemem : His | İlk Bölüm

İlk yudumunu aldı; derin düşüncelerine ara vermeden önce… Sonra kahvesinden ne kadar çok keyif aldığını fark etti. Hem yıllardır içiyordu; üniversite sınavlarına hazırlanırken başlamıştı.

Kahveden birkaç yudum daha aldıktan sonra yazmış olduğu kitabını eline aldı. Önsözünü, gece uykuya dalmadan önce okumamış gibi, bir kez daha okudu. Sanki bir ninni gibi okumuştu onu uykudan önce. Anlaşılan hep böyle yapacaktı.

Oyalanma konusunda hünerliydi ama bu kez sabırsızlığı hâlinden belli oluyordu. Sancılı bir bekleyişe dönüşmeden, beklediği bildirim telefonuna geldi:

— Yaklaştım.

Her şeyi olduğu gibi bırakıp hemen anahtarını aldı ve evden çıktı. Arabasına bindi, kontağı çevirdi ve zaman kaybetmeden, “yaklaştım” mesajını atan sevgilisini alacağı yere doğru yola koyuldu.

Sancılı bir bekleyişe değil, heyecan dolu bir kavuşma isteğine dönüşmüştü içindeki hisler. Sevgilisini alacağı yere geldi. Birkaç dakika daha bekledi ve kalabalığın arasından süzülen sevgilisini gördü. Onun için bunu fark etmek zor değildi. Çünkü onca kalabalık arasında sevgilisini bulmakta tecrübeliydi. Hatta belki de gözleri kapalıyken bile bulabilirdi; çünkü saçlarının kokusuna hayrandı…Tıpkı onun her şeyine hayran olduğu gibi.

Sevgilisini görmesiyle kavuşmaları arasında bir iki dakikalık bir zaman dilimi vardı; ama ona göre bu süre, sanki zamanın göreli akışını kanıtlayan bir örnekti. Çünkü onun için, görmesiyle kavuşması arasında geçen o kısa an, dakikalar değil, saatler sürmüş gibiydi.

Yeşil bir kazağın içinde gördüğü sevgilisinin ağır çekimde adımlar attığını, kendisini fark ettiğinde yüzünde beliren gülümsemenin saatlerce sürdüğünü iddia edebilirdi. Ama hızlı olan tek şeyin, ritmini bir türlü ayarlayamayan kalbinin atışı olduğunu da kabul etmişti. Kapı açıldı, yanındaki boş koltuğa oturdu beklediği. Ve gözlerindeki ışıltının farketilmesi uzun sürmedi. Bir buse ardından, heyecanlı heyecanlı bir şeyler anlatmasını dinledi. Sesini, sesindeki nağmeleri dinledikçe, kulaklarının ne kadar şanslı olduğunu düşündü.